|
Silivri, İstanbul'un yaklaşık 70 kilometre
batısında, E-5 (yeni adıyla D-100) karayolu üzerinde
bulunan bir ilçesidir.
Çatalca Yarımadası'nın güney kısmında, 41 derece, 3
dakika kuzey paraleli ve 28 derece, 20 dakika doğu
meridyenlerinin kesiştiği noktadadır. Batısında Tekirdağ
iline bağlı Çorlu ve Marmara Ereğlisi ilçeleri,
doğusunda İstanbul iline bağlı Büyük Çekmece ilçesi,
kuzeyinde İstanbul iline bağlı Çatalca ilçesi,
kuzeybatıda Tekirdağ iline bağlı Çerkezköy ilçesi,
güneyinde ise Marmara Denizi yer alır. Marmara Denizi'ne
kıyılarının uzunluğu yaklaşık 45 km. olan ilçenin
yüzölçümü yaklaşık 760 km²'dir (tarım arazileriyle
birlikte 860 km²). 18 köyü ve 8 beldesi bulunan ilçenin
merkezi ise 6 mahalleye ayrılmıştır. Belde belediyeleri
şunlardır: Selimpaşa, Değirmenköy, Gümüşyaka, Çanta,
Celaliye-Kamiloba, Ortaköy, Kavaklı ve Büyük Çavuşlu.
Köylerin adları ise; Akören, Alipaşa (5216 Sayılı
Büyükşehir Belediyesi Yasası ile Silivri'nin mahallesi
konumuna düşürüldü), Bekirli, Beyciler, Çayırdere,
Çeltik, Danamandıra, Fener, Gazitepe, Kadıköy, Küçük
Kılıçlı (5216 Sayılı Büyükşehir Belediyesi Yasası ile
Silivri'nin mahallesi konumuna düşürüldü), Büyük
Kılıçlı, Kurfallı, Sayalar, Seymen, Küçük Sinekli, Büyük
Sinekli ve Yolçatı'dır.
Silivri yöresinin içinde bulunduğu bölgedeki
topografya, hafif dalgalı düzlükler biçimimde,
yüksekliği 60 metreyi geçmeyen tepeler şeklindedir. Söz
konusu topografya; güneyde deniz kıyısından başlamakta
ve kuzeye doğru yavaş yavaş yükselmektedir. Doğuda,
Muratçeşme bölgesindeki Keltepe ile Araptepe, başlıca
engebeleri oluşturmaktadırlar. İlçe dahilinde yüksek
dağlar bulunmamaktadır. İlçe sınırlarında çok önemli
akarsu yatakları olmayıp Çanta deresi, Gelevri deresi,
Kova deresi, Tuzla deresi ve Karılar deresi gibi küçük
dereler bulunmaktadır.
Nüfus
2000 yılı verilerine göre ilçe merkezi nüfusu, 44.530,
ilçe genelinde ise 108.155'tir. Kilometrekareye düşen
kişi sayısı ise 126'dır. Silivri'nin nüfusu 1997'deki
verilere göre 38.932 iken 2000'de 44.530'a yükselmiştir.
2006 itibarı ile ise tahminen 70 bine yakındır. En
kalabalık beldesi Selimpaşa'dır. 2000 nüfus sayımında
Selimpaşa'da 9.151 kişi kayıtlara işlenmiştir. En küçük
köyü ise 210 kişi ile Küçük Sinekli'dir. Onu 275 kişiyle
Küçük Kılıçlı Köyü takip etmektedir. En kalabalık köyü
ise Silivri'ye en yakın köy olan 3.796 nüfuslu
Alipaşa'dır.
Tarım ve Ticaret
Silivri denince akla "Silivri Yoğurdu" gelmekle
birlikte, 1950'li-1960'lı yıllardaki o "Silivri
Yoğurdu"ndan eser kalmamıştır. Zamanında ülke
çapında ün yapmış olan yoğurdunun özelliği, hayvanların
otlatıldığı meraların botanik yapısından ve bölgesel
mayalama / yoğurt yapım tekniğinden geldiği
sanılmaktadır.
Teknolojinin gelişmesiyle, Silivri Yoğurdu, tüm
özelliklerini kaybetmiş ve Silivri'deki yoğurt
üreticileri, herkesin evinde bile yapabileceği
yoğurtlardan üretir olmuşlardır.
Silivri' de günden güne azalan ekilebilir tarım
topraklarında daha çok buğday yetiştirilmektedir. Daha
sonra ise ayçiçeği ve arpa gelmektedir. Meyve
yetiştiriciliğinin yok denecek kadar az olduğu
Silivri'de 1970'lere kadar birçok yerde bağ olmasına
rağmen, günümüzde üzüm yetiştiriciliği neredeyse hiç
yapılmamaktadır. Bağcılığın yok olmasının sebebi,
ilçedeki Rumlar'ın göçe zorlanmış olmasıdır. Sebze
yetiştiriciliğinin de günden güne azaldığı görülen
Silivri'de, karpuz yetiştirme konusunda bir saplantı
olduğu görülmektedir. Çok az miktarda arıcılık
yapılmakla birlikte, büyükbaş hayvan yetiştiriciliği de
günden güne azalmaktadır. Genellikle sığır-inek ve koyun
yetiştirilmekte olup Danamandıra Köyü'nde manda
yetiştiriciliği az da olsa devam etmektedir.
İklim
Uzun yıllar ortalamasına göre Silivri'de yağışlar
sonbaharda başlamakta ve özellikle kış aylarında
yoğunlaşmaktadır. Bölgede, Trakya ikliminin özellikleri
görülmektedir. Kışlar genellikle soğuk ve yağışlı,
yazlar ılık geçmektedir. Yıllık ortalama yağış miktarı
600-700 mm'dir. Kuzeye ve batıya gidildikçe kara
ikliminin etkileri artmaktadır. Yıllık ısı ortalaması
13,7 C'dir. En sıcak ay (35,4 C) Ağustos, en soğuk ay
ise (ortalama 2,0 C) Şubat ayıdır. Yıllık rutubet
ortalaması yüzde 77, yağış ortalaması ise 691,4 mm'dir.
Bitki Örtüsü
Silivri esasen ağaçsız bir bitki örtüsüne sahip olup,
hakim görünüş steptir. Az değişen ve tek dize halinde
görülen bir örtü, bölgeyi kaplar. Kuzeyde dağ köylerine
doğru çıkıldığında, yükseklik ve rutubetin daha
elverişli şartlarda olması nedeniyle ormanlık bölgeler
bulunmaktadır. Bugün görülen şekil, genel olarak gövdeli
ağaç ve yer yer çalılıklardan ibarettir. Bu topluluğu
meydana getiren ağaçlar arasında daha çok yaprağı
dökülen çeşitler fazlalıktadır. En fazla görülen ağaçlar
arasında gürgen, akağaç, meşe ve kayını sayabiliriz.
Yapraklarını dökmeyen çeşitler arasında ardıç ve
özellikle bodur meşe sayılabilir. Hakim topluluk içinde
bulunan bodur meşenin daha çok yer alması, bölgenin
Akdeniz iklimini daha iyi açıklar. Bu topluluk yanında
kekik otu, yabani nane ve sazlar görülür. Dağ köyleri
bölgesinin karakteristik bitkisi funda ağacıdır (erica
arborea). Orman bölgelerinde yer yer, adacıklar halinde
çalı süpürgesi görülür.
1990'ların başlarındaki verilere göre Silivri'deki
ormanlık alan 27.453 Hektar’dır.
Silivri bölgesindeki ormanlık alanlarda meşe ve
gürgen çeşitleri, ardıç, ıhlamur, kızılcık, fındık,
söğüt, orman kavağı, muşmula, yabani elma ve ahlat doğal
olarak; karaçam, sahilçamı, fıstıkçamı, akasya, ceviz ve
selvi ise dikim şekliyle yetişmektedir.
Silivri bölgesindeki ormanlık alanlarda domuz,
tavşan, kurt, çakal, tilki, gelincik, sansar, kokarca,
porsuk, köstebek, fare, sincap, yılan, bıldırcın,
çulluk, ördek, kaz, güvercin, doğan, şahin, atmaca ve az
sayıda da karaca görülmektedir.
Sanat
Silivri' de 1960'lı yıllardan beri yapılagelmekte
olan Yoğurt Festivali ile Silivri'nin yaz aylarına bir
canlılık getirilmeye çalışılmakta ve Silivri'nin
tanıtımı öngörülmektedir.
Bazı yıllar, ilgisizlik gerekçesiyle düzenlenmeyen
Silivri Yoğurt Festivali, son birkaç yıldır uluslararası
katılımlarla organize edilmeye çalışılmaktadır. Doğal
olarak popüler kültür düzeyini aşamayan festivalde,
Silivri'de yaşayan sanatçılara yeterli yer ayrılmaması
eleştirilere yol açmaktadır.
2000'li yılların başlamasıyla birlikte Silivri'de
edebiyat / sanat alanında bazı gelişmeler olmuştur.
Yerel gazetelerdeki şiir sayfalarından sonra Çıkın
adında (tüm ülkede dağıtımı yapılmaya çalışılan) bir
şiir seçkisi çıkarılmış, radyo ve televizyon
kanallarındaki şiir ve türkü programlarından sonra yoğun
katılımlı şiir-türkü geceleri düzenlenmiştir.
Belediye bünyesinde yaklaşık 15 yıl faaliyet gösteren ve
gençlerin kültürel-sanatsal faaliyetlerde bulunmasını
sağlayan Kültürevi kapanmıştır. Fakat resim, ebru gibi
sanatsal alanlarda faaliyet gösteren iki sanat evi
mevcuttur. Ayrıca kimi kişisel enstrüman kurslarıyla,
gençlere müzik ve enstrüman bilgileri, yetenekleri
kazandırılmaya çalışılmaktadır.
Silivri, yerel gazetecilikte sürekli bir
'canlılık' yaşamaktadır. İlk yerel gazetenin (Silivri
Ekspres Gazetesi) 1960'lı yıllarda çıkarıldığı
Silivri'de, 1980'lerin sonundan beri çeşitli gazete ve
dergiler yayınlanmıştır. Bunlardan yayınına devam eden
kalmasa da, ağırlıklı olarak Silivri'den haberler
yayınlayan bölge gazeteleri yayın hayatlarına devam
etmektedir.
Şu anda, sadece Silivri'den haber yayınlayan günlük (21.
Yüzyılda Silivri Değişim Gazetesi) ve haftalık
(Bizim Silivri Gazetesi) birer gazetenin yanı sıra, 6-7
tane de bölge gazetesi bulunmaktadır.
Silivri'de 1980'lerin sonundan beri yayın yapan iki
yerel radyo bulunmaktadır. |
